W oczy mi patrzysz wciąż tak samo,

jak w tysiąc pierwszym roku rano,

kiedy trzymałem cię za ręce

i pieśń weselną nam śpiewano.



Myślę o tobie wciąż tak samo,

jak myślał książę, z którym nieraz

zrywałaś pierwsze liście z drzewa,

nadworną będąc jego damą.



Miłość przez wieki się nie zmienia,

kamień, jak był, tak jest z kamienia,

rzeka, jak była, tak jest rzeczna

i wieczna miłość jest odwieczna.



W oczy mi patrzysz wciąż tak samo

i miłość w oczach moich czytasz,

jak mnie żegnałaś, tak mnie żegnasz,

jak mnie witałaś, tak mnie witasz.
























Czarodzieje, czarodzieje

Po kieszeniach szklane kulki 

Czarodzieje, czarodzieje 

Od Paryża aż do Wólki

Chętnie w pałac kryształowy

Cztery kąty zamieniamy

Nie na grosze lecz na gwiazdy

Z dziewczynami w karty gramy

Czarodzieje, czarodzieje

Po kieszeniach szklane kule

I pytania i nadzieje

I uśmiechy jakie czułe

My dajemy w urodziny

Złoty księżyc zamiast roślin

Rozmarzają się dziewczyny

Obrażają się dorośli

Że wytrzymać z nami trudno

Mówią czasem ludzie obcy

Ale bez nas trochę nudno

Czarodzieje czyli chłopcy