Minął dzień i trzeba stąd odejść już

Dzisiaj znów zamknięte są drzwi na klucz

Światła snop już nocnych lamp, o drogę dziś

Do twoich drzwi może tylko wiatr dobrze zna



Jutro cię odnajdę wśród tylu miast

Będę szedł przez tyle niejasnych dróg

Przez daleki kraj, ciepły od twoich ust

Więc ucisz dziś ulic gwar i zamknij drogi już



Czekam na ciebie tu

Choć coraz większy gwar

Choć coraz większy tłum

Rozdziela nas tysiąc dróg



Minął dzień i trzeba stąd odejść już

Dzisiaj znów zamknięte są drzwi na klucz

Światła aut pogasły już, i czemu nikt

Nie dotknie rąk, nie uchyli drzwi



Jutro tu obejmie cię znajomy pan

Dziś już tylko po cichu spójrz

Bym odnaleźć mógł zawsze twój ślad

Ciepły ślad...


























Gdy wstawałem to koguty jeszcze spały

razem ze mną wstawał szaro - bury świt

i ziewałem, gdy dziewczyny mnie pytały:

czemu znów ponury jestem, tak jak nikt



Coś ty taki dziwny, coś ty taki senny

coś ty taki sztywny, taki nocnociemny

czy nie widzisz nieba, jak się nam rozgwieżdża

widzę, widzę, widzę

tylko ja dojeżdżam



Żeby zdążyć, żeby zdążyć do pociągu

to był schemat, to był temat tamtych dni

inni śmieli się przy szafach i ping pongu

a mnie czekał senny peron w sennej wsi



Coś ty taki smutny, coś ty taki inny

coś ty taki nudny, kto jest temu winny

gdzie ty masz parasol, przecież będzie deszcz

rano było ładnie

widzisz, ja dojeżdżam



Aż tu dzisiaj pociąg uciekł mi ostatni

a ja na to, jak na lato, jedźże, hej

trzymam w ręce zawstydzone nieco kwiaty

lecz nie boję się ogromnej nocy tej



Coś ty taki wesół, coś ty taki jasny

czyś ty wiosnę przeczuł, powiedz, po przyjaźni

popatrz, jak już późno, czemu się nie żegnasz

pójdę ale jutro

przecież ja dojeżdżam

przecież on dojeżdża